kavidhaikku kavidhai matrum Pattuku pattu-2

[pavalamani pragasam]

சமயங்களில் பூசப்பட்ட வண்ண சாயங்கள்
விதைத்து வளர்ந்த ஏராள சம்பிரதாயங்கள்
மதியை மயக்கி இயந்திரமாக்கும் சக்திகள்
வரிசையாய் வருடம் முழுக்க விழாக்கள்
வரண்ட வாழ்வில் மாயக் கவர்ச்சிகள்
மேன்மை பெற உதவாத மார்க்கங்கள்

[chinnakkannan]

மார்க்கங்கள் எத்தனையோ;
வழிகள் எத்தனையோ;
புத்தகங்கள் எத்தனையோ;
ஆசிரியர்களும் நிறைய;

இருப்பினும்
வெற்றிக்கனிக்கு வேண்டுமுழைப்பு
மனப்பூர்வத்துடன்

[pavalamani pragasam]

மனப்பூர்வத்துடன் இருவர் இணைவர்
அக்னி சாட்சியாய் நிறைந்த நன்னாளில்
மங்கல நாண் சூட்டி மஞ்சள் திலகமிட்டு
அவை நிறைந்த சுற்றம் உறவின் முன்
மாலை மாற்றி பூரண சம்மதம் சொல்லி
ஆசீர்வாதமுள்ள தேவன் திருச்சபையில்
மோதிரம் அணிவித்து இணைந்திடும் உறவு
முற்றாய் முடிவது பதிவாளர் அலுவலகத்தில்

[chinnakkannan]

அலுவலகத்தில்
சிற்றுந்து நிறுத்துமிடம்
மிகப் பெரிது..

தரைக்குக் கீழே என்பதால்
மிக விசாலம்..

நான்,
என் அலுவலக நண்பர்களான
இந்தியர்கள்,
ஸ்பானிஷ், டேனிஷ்
பாகிஸ்தானியர்கள்,
கொழும்பு நகரக்க் காரர்கள்
ஓமானியர்கள்
அனைவரும்
நிறுத்துவோம் ஒற்றுமையாய்...

எங்கிருந்து வந்தது எனத்
தெரியவில்லை
அந்தக் கறுப்புப் பூனை...

சிகப்பு ரோஜாக்களில் நடித்த
பூனையின் எள்ளுப் பேத்தியோ என்னவோ..

ரோஜா மொட்டைப் போன்ற
சின்னஞ் சிறு குட்டி
நிறம் மட்டும் வேறு..

வந்தது முதல்
அதன் மொழியில்
யாரைப் பார்த்தாலும்
அழைக்கும்

ச்ற்றே பரிதாபம் கொண்டு
ஒரு நாள்
கொஞ்சம் பால்
காகிதக் கிண்ணத்தில் வைத்ததில்
கொஞ்சமே கொஞ்சம் குடித்துவிட்டு
மறு படி மியாவ்...

உடன் வேலைபார்த்த லங்காபுரியர் ஒருவர்
கவலைப்படாதீர்கள் சார் என
ஆங்கிலத்தில் சொல்லி
தினமும்
தான் சாப்பிடும் மீன் ம்ற்றும் கோழி உணவை
சிறிச்சிறிதே கொடுக்க
அதுவும் வ்ள்ர்ந்தது
நாளொரு மேனியும் பொழுதொரு வண்ணமுமாய்
கறுப்பு நிலவாய்....

உலகம் அழியுமோ என்ன்வோ
தெரியாது
இந்த ம்ஸ்க்ட்டில் ஜ்னவ்ரியில்
க்டும் குளிர்..

வெட்டவெளியில் குட்டி

நாங்கள்
வேலைமுடித்து வீடு செல்லும் பொழுதில்
கொஞ்சம் ப்ரிதாப மியாவ்
காலை
வேலைபார்க்க வ்ந்து சேரும்பொழுதில்
உற்சாக மியாவ்..

கடந்த் சில தின்ங்க்ளில்
மியாவ்வின்
ஒலிமட்டும் கம்மியாய் இருக்க்
அது இருக்கிறதே என்
ஒருவகை நிம்மதி..

அதுவும்
]கலைந்து போனது
சில தினங்க்ளாய்...

குளிரிலேயே இறந்திருக்குமோ

யாரும் எடுத்துச் செல்ல்வில்லை
எனச் சொல்லின்ர்..

கஷ்டமாய்தான் இருந்தது
இருக்கிறது..
என்ன ஆயிற்றோ..


ஆனால்
இப்பொழுதும்
சிற்றுந்தைக் காலையில்
நிறுத்தும் பொழுதெல்லாம்
கேட்கிற்து
மியாவ் என்ற ஒலி...

[pavalamani pragasam]

ஒலியின் மொழிக்கு உண்டோ அகராதி
உணர்த்தும் பொருள் உண்டே பல நூறு
உம் என்று பெண் உதிர்க்கும் ஒரு சத்தம்
எச்சரிக்கை மணியடிக்கும் ஆண் மனதில்
ஆ என்றால் அர்த்தங்கள் ஓர் ஆயிரம்
ஏற்றி இறக்கினால் பல உணர்வை சொல்லும்
ஓ என்னும் ஒலிக்குள் ஒளிந்திருக்கும்
வார்த்தையில்லா வலுவான பல சேதி
வக்கணையாய் வரி வரியாய் பேசாமல்
இணைக்கும் பாலம் ஒலிகள் ஆதி முதலாய்

[chinnakkannan]

ஆதி முதல் அந்தம் வரை
எப்படி ஆரம்பம்
எப்போது முடிவு
என்பது தெரியாவிட்டாலும்
தேடல்களில்
தொடர்ந்துகொண்டிருக்கிறது
மனித வாழ்க்கை..
கொஞ்சம் சுவாரஸ்யமாய்

[pavalamani pragasam]

சுவாரஸ்யமாய் இருந்தது ஒரு கதை
வலை மனையில் உலா வந்த கவிதை
பாராட்டத்தெரியாத புருஷன் ஒருவன்
பொழுதுக்கும் புகழ்ந்தான் பெத்தவளை
மட்டம் தட்டியதில் நொந்த பெண்டாட்டி
அவன் அம்மா செய்யாத ஒன்றை சிறப்பாக
செய்திட வீறு கொண்டு எழுந்தாள் ஒரு நாள்
ஓங்கி அவனை அறைந்துவிட்டாள் கன்னத்தில்

[chinnakkannan]

கன்னத்தில் முத்தமிட்ட கணத்தைத்தானெண்ணி
..கன்னியவள் நிற்கின்றாள் கற்சிலையாய் ஆங்கே
வண்ணமய நினைவுகளும் வார்த்தைகளும் நெஞ்சில்
..வழுக்காமல் விகசித்தே சிரித்திருக்கும் நன்றாய்
ப்ண்ணிசையை ரசித்தபடி தானிருந்த அன்பன்
..பட்படத்துப் பறந்த்விடம் தெரியவில்லை தானும்
மன்னனவன் திரும்புவதைக் கேளாமல் விட்டே..
..ம்யங்குகிறாள் தயங்குகிறாள் தவிக்கின்றாள் மாது..

[pavalamani pragasam]

மாது அணிகிறாள் கவசம்
கமழுது அவள் தனி வாசம்
வாய் கூசாமல் ஆண் வீசும்
அதே பழைய அசிங்க வசனம்
இன்னுமா அவளுக்கு காது கூசும்
அமைதியும் அறிவும் அவள் வசம்

[chinnakkannan]

அவள் வசம் சிக்கிய பார்வை
மீண்ட் போது
நடையில் துள்ளல்..
என்னப்பா எனக் கேட்டால்
நிறையக் கிடைத்ததாம் க்ளூக்கோஸ்...